ก้อไม่ได้เกี่ยวอะไรกันแล้ว แต่ทำไมเราต้องไปรู้สึกเป็นห่วงด้วย

ไอ้ที่เคยด่า ๆ ไป แทนที่จะทำให้มันตรงข้าม

กลับยิ่งไปกันใหญ่ ขอให้ไปดี แต่ดันทำตัวแย่ลง

แต่มันก้อเป็นทางที่เทอเลือกเอง ตอนนี้ไม่มีใครดึงเทอได้แล้ว

เทอต้องดูแลตัวเอง บอกตรง ๆ เราเป็นห่วงเทอ แต่มันก้อเท่านั้น

เราไม่มีความหมายอีกต่อไป เป็นอากาศธาตุ

เมื่อไรเราจะเมินเทอได้สักที ตอนนี้เราคงแค่อ่อนไหว

ต่อไปก้อ ดูแลตัวเองแล้วกัน

ในช่วงสอบปลายภาคเช่นนี้ จะปลีกตัวไปทำอะไรไม่ได้เล้ยยย

จะเที่ยวก้อเที่ยวไม่เต็มที่ จะกินจะนอนก้อทำได้ไม่หน่ำใจ

อยากนอนกินบ้านกินเมือง (คือตื่นสายนั่นเอง)

อยากไปเที่ยวๆๆๆ นอกเมือง (แต่ตังไม่มีแล้วจะเที่ยวยังไงเล่า)

ก้อได้แต่บ่นต่อไปละกัน -____-"

แล้วจะกลับมา

ไปทำบุญมา ได้ปล่อยอะไรหลายอย่างให้ลอยไปกับควันธูป

ปล่อยไปกับทองที่ปิดกับพระ ปล่อยไปกับเปลวเทียน

อะไรๆ ก้อผ่านไป สิ่งดี ๆสิ่งใหม่ๆ กำลังเข้ามา

หาความหวังใหม่ให้ชีวิต เป้าหมายใหม่ ที่มันจะต้องเป็นจิงในเร็ววัน

เราต้องสร้างด้วยตัวเอง หาสิ่งๆนั้นให้กับตัวเอง

สิ่งดี ๆกำลังจะตามมา เพียงแต่ขอเวลาสักแป๊ป